fotograf
Świtkowski Józef Augustyn
15 maja 1876 - 1 kwietnia 1942
Okres działalności: 1921 - 1942
Fotograf, badacz i teoretyk fotografii, muzyk i parapsycholog. Od 1931 roku członek Fotoklubu Polskiego, w latach 30. XX wieku kilkukrotnie sprawował funkcję prezesa Zarządu Lwowskiego Towarzystwa Fotograficznego.
Absolwent rocznego kursu rachunkowości na Wydziale Filozoficznym, w 1899 roku rozpoczął studia na Wydziale Prawno-Politycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, których nie ukończył. Od 1921 roku był wykładowcą fotografii na Wydziale Humanistycznym przy Katedrze Archeologii Klasycznej Uniwersytetu Lwowskiego, gdzie prowadził pracownię oferującą otwarte dla wszystkich studentów zajęcia poświęcone technikom fotografowania; od 1922 roku był też zatrudniony na uniwersytecie jako pracownik kwestury. Do swojej emerytury pracował jako rzeczoznawca sądowy z dziedziny sztuk pięknych i sztuki fotograficznej.
Był jednym z najbardziej znanych fotografików polskich okresu międzywojennego oraz wybitnym twórcą fotografii artystycznej w zakresie technik szlachetnych (guma, pigment, przetłok bromoolejowy), prowadził samodzielne badania w zakresie optyki oraz eksperymentował z technikami szlachetnymi, co przyniosło mu uznanie w środowisku fotografów lwowskich i zapewniło ważne miejsce w historii fotografii. Współautor „Polskiego Słownictwa Fotograficznego” (1910). Był autorem podręczników fotograficznych i publikacji poświęconych sztuce fotografowania, skierowanych zarówno do specjalistów, jak i amatorów, m.in. „Fotografii praktycznej do użytku amatorów i fotografów zawodowych”(1919), „Olej i bromolej. Sposoby sporządzania odbitek fotograficznych farbami drukarskimi na papierze żelatynowanym” (1926), „Powiększanie” (1938); „Najlepsze recepty” (1939); „Retusz. Poradnik fotograficzny” (1939). Był autorem kilkuset artykułów poświęconych fotografii w polskich czasopismach fotograficznych i ponad 50 w czasopismach niemieckich oraz redaktorem większości lwowskich czasopism fotograficznych.
Był niezwykle poważaną postacią w świecie polskich artystów fotografów – działał w Lwowskim Towarzystwie Fotograficznym (jako sekretarz, zastępca przewodniczącego, przewodniczący, prezes), był członkiem Foto-Klubu Polskiego, a także honorowym wiceprezesem Związku Polskich Zrzeszeń Fotograficznych w Warszawie. Był również redaktorem „Miesięcznika fotograficznego” będącego organem Lwowskiego Towarzystwa Fotograficznego, współpracował w różny sposób z niemal wszystkimi publikowanymi ówcześnie we Lwowie pismami fotograficznymi. W 1931 roku Świtkowski został polskim delegatem na Międzynarodowym Kongresie Fotograficznym w Berlinie. Sam też organizował wystawy fotograficzne, prelekcje i pogadanki, bogato ilustrowane materiałami fotograficznymi. W 1939 roku został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi za pracę na rzecz rozwoju sztuk fotograficznych.
Józef Świtkowski był również parapsychologiem i prezesem Towarzystwa Parapsychicznego im. Juliana Ochorowicza we Lwowie oraz autorem licznych prac z zakresu parapsychologii, w tym m.in.: „Droga w światy nadzmysłowe” (1922), „Magnetyzm żywotny i jego właściwości lecznicze” (1936, 1990), „Okultyzm i magia w świecie parapsychologii” (1939, 1991). Ponadto regularnie grał na skrzypcach i fortepianie, sam komponował krótkie utwory muzyczne, do których pisał słowa. Zmarł we Lwowie, gdzie został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim.