Okres działalności: 1920 - 1986

Ernst Leitz KG - początek firmy wiąże się z Optisches Institut, założonym w 1849 przez Carla Kellnera (ur. 1826 – zm. 1855) w Wetzlar. Po śmierci Kellnera firmę przejął F. C. Belthe, który zatrudnił w 1865 Ernsta Leitza (ur. 1843 – zm. 1920). W 1869 firmę przejął Leitz, a po jego śmierci Ernst Leitz II (ur. 1871 – zm. 1956), który zmienił nazwę na Ernst Leitz KG Wetzlar. Zakłady przez pierwsze lata zajmowały się produkcją wysokiej klasy mikroskopów. Pod koniec XIX wieku zaczęto wdrażać do produkcji także lornetki, epidiaskopy i profesjonalne kamery filmowe. W 1913 szef działu rozwoju kamer filmowych, Oskar Barnack, opracował aparat fotograficzny do testowania błon kinematograficznych i dwa prototypy miniaturowych aparatów (nazywanych UR-Leica). Na bazie tej konstrukcji zakłady Leitz w latach 1923–1924 roku podjęły się produkcji bardzo precyzyjnego miniaturowego aparatu fotograficznego o nazwie Leica. Aparaty Leica zrobiły ogromną karierę w okresie międzywojennym, będąc kopiowane przez wielu producentów rozpoczęły erę fotografii małoobrazkowej. Firma wypuściła kilkadziesiąt wersji tego aparatu w trzech wariantach: Leica I, II oraz III. Po II wojnie światowej kontynuowano produkcję aparatów Leica wprowadzając w 1954 nową rodzinę: Leica M (o mocowaniu bagnetowym obiektywów), następnie w 1964 serię lustrzanek jednoobiektywowych Leicaflex, a następnie Leica R. W 1986 firma Ernst Leitz zmieniła nazwę na Leica, a główną siedzibę firmy przeniesiono z Wetzlar do Solms.

Okres działalności: 1919 - 1926

Contessa-Nettel AG Stuttgart - August Nagel w 1908 założył wraz Carlem Drexlerem firmę Drexler & Nagel, która zajmowała się projektowaniem aparatów fotograficznych. W 1909 firma zmieniła nazwę na Contessa Camerawerke. Po dziesięciu latach działalności firma wykupiła zakłady Nettel Kamerawerke, równocześnie zmieniając nazwę na Contessa-Nettel AG Stuttgart. W czasie I wojny światowej zakłady zajmowały się produkcją wyposażenia wojskowego. Firma pod tą nazwą działa do 1926, kiedy to została włączona do koncernu Zeiss Ikon. Sam Nagel po dwóch latach pracy w koncernie odszedł i założył wytwórnię Dr August Nagel Werke. W 1932 sprzedał ją amerykańskiej firmie Eastman Kodak, która utworzyła niemiecki oddział firmy o nazwie Kodak AG.

Okres działalności: 1886 - 1926

C. P. Goerz - w 1886 Carl Paul Goerz (ur. 1854 – zm. 1923) założył w Berlinie firmę wysyłkową zajmującą się sprzedażą przyrządów matematycznych, narzędzi do rysowania i kątomierzy. W następnym roku firma rozpoczęła sprzedaż sprzętu fotograficznego. Wkrótce wytwarzano tam proste, amatorskie aparaty fotograficzne pod nazwą C. P. Goerz, Spezialfabrik photograph. Amateur-Apparate. Ponieważ firma zaczęła produkować również własne obiektywy, w 1890 zmieniono nazwę na Optische Anstalt C. P. Goerz. Równocześnie Goerz podjął się produkcji opracowanej przez przez Ottomara Anschütza migawki szczelinowej i wykorzystującego ją aparatu Goerz-Anschütz, który odniósł ogromny sukces komercyjny. Wciąż rozwijając produkcję sprzętu fotograficznego, w 1903 firma stała się spółką akcyjną. W trzy lata po śmierci Goerza, w 1926 firma utraciła samodzielność i weszła w skład koncernu Zeiss Ikon.

Okres działalności: 1909 - 1926

Internationale Camera Actiengesellschaft - wytwórnia produkująca sprzęt fotograficzny z siedzibą w Dreźnie, powstała w 1909 z połączenia tamtejszych firm: Hüttig, Krügener i Wünsche. Później dołączyły do spółki zakłady Zeiss Palmoswerk i Zulauf z Zurychu. Logo firmy stanowiły stylizowane litery ICA na tle gwiazdy pentagonalnej. Firma specjalizowała się w produkcji aparatów i akcesoriów fotograficznych, w większości zaprojektowanych wcześniej przez poszczególne zakłady włączone do spółki. Zakłady posiadały także mniejszy dział produkcji kinematograficznej. ICA istniała do 1926, kiedy to weszła w skład koncernu Zeiss Ikon A.G.

Okres działalności: 1901 -

Eastman Kodak Co. - w czerwcu 1880 George Eastman (ur. 1854 – zm. 1932) założył w Rochester (NY) przy ulicy State Street niewielką manufakturę produkującą suche płyty. Od stycznia 1881, dzięki udziałowi inwestora Henry'ego A. Stronga, firma zaczęła nosić nazwę Eastman Dry Plate Company. 4 września 1888 Eastman zarejestrował znak towarowy Kodak i w tym samym roku wypuścił pierwszy aparat o tej nazwie. Aparat Kodak wykonujący 100 zdjęć zapoczątkował erę fotografii amatorskiej. W latach 90. XIX w. ukazało się w handlu kilkanaście modeli składanych, miechowych aparatów tej firmy, w których stosowano błony zwojowe. W 1897 pojawił się pierwszy Folding Pocket Kodak, który zapoczątkował erę aparatów „kieszonkowych”, a w 1900 bardzo tani (1$), popularny aparat skrzynkowy Brownie. Rok później firma zaczęła używać nazwy Eastman Kodak Company. Kolejnym wynalazkiem firmy był system Autographic, który umożliwiał zapisywanie informacji bezpośredni na błonie zwojowej (przez specjalny otwór w aparacie). George Eastman popełnił samobójstwo w 1932, co nie przeszkodziło w dalszym rozwoju firmy. W 1935 w firmie opracowano nowatorski barwny materiał fotograficzny Kodachrome, który zapoczątkował erę slajdów małoobrazkowych. W latach 1934–1956 w niemieckiej filii Kodak AG trwała produkcja małoobrazkowych aparatów fotograficznych serii Retina. Pierwszy w pełni automatyczny aparat firmy to wypuszczony na rynek w 1959 Kodak Brownie Strarlet, który sprzedano w ilości ponad 10 mln sztuk. Równie popularna była produkowana od 1963 seria aparatów Instamatic, która cechowała się niezwykle prostą obsługą (zwłaszcza ładowanie błony w specjalnej kasecie). W zakładach Kodak powstał też pierwszy cyfrowy aparat fotograficzny, skonstruowany w 1976 przez Stevena Sassona, oraz pierwsza cyfrowa lustrzanka cyfrowa na bazie aparatu Nikon F3 - Kodak DCS (1991). W 2012 firmie groziło bankructwo, jednak zostało zażegnane w wyniku restrukturyzacji zakładów.

Okres działalności: 1948 - 1951

VEB Primar Kamera Werke - wytwórnia założona przez Curta Bentzina w 1889. W latach 1900–1902 część firmy Palmos AG. Po II wojnie światowej upaństwowiona. Firma nosiła następujące nazwy: 1889–1945 Curt Bentzin-Werkstätte für photographische Apparate 1945–1948 VEB Görlitzer Kamerawerke 1948–1951 VEB Primar-Kamera-Werke Görlitz 1951– VEB Feinoptisches Werk Görlitz.

Okres działalności: 1919 - 1938

Kamera-Werkstätten Guthe und Thorsh GmbH - Paul Guthe wraz z Benno Thorschem założyli firmę w 1919 w Niedersedlitz koło Drezna. Benno Thorsch, będąc Żydem, ale posiadając obywatelstwo szwajcarskie, w 1938 wyjechał z do USA. Drezdeńska wytwórnia została przejęta przez Charlesa A. Noble'a i jego syna Johna H. Noble'a. Pod nowy zarządem zaczęto produkować nowoczesne małoobrazkowe lustrzanki jednoobiektywowe, a w 1939 przeniesiono się do większej siedziby przy Bismarckstrasse 56. W 1946 zakłady zostały znacjonalizowane, a byli właściciele wywiezieni do obozów NKWD. Po wojnie w zakładach rozwijano przede wszystkim produkcję aparatów lustrzanych Praktiflex i Praktica w kolejnych wersjach. Zakłady KW zaczęły podlegać charakterystycznym dla gospodarki NRD zmianom polegającym na łączeniu firm (zmieniając przy okazji nazwy). Proces ten zakończył się w 1964, kiedy powołano do życia koncern VEB Pentacon w Dreźnie. Wytwórnia nosiła kolejno następujące nazwy: 1919–1938 Kamera-Werkstätten Guthe und Thorsh GmbH 1938–1946 Kamera-Werkstätten C.A. Noble 1946–1948 Kamera-Werkstätten VEB Niedersedlitz 1948–1951 MECHANIK Kamera-Werkstätten VEB Niedersedlitz 1951–1953 OPTIK Kamera-Werkstätten VEB Niedersedlitz 1953–1959 VEB Kamera-Werke Niedersedlitz 1959–1963 VEB Kamera-und Kinowerke Dresden - w styczniu 1959 zakłady KW połączyły się z VEB Kinowerke Dresden, VEB Altissa Kamera Werke, VEB Aspecta i VEB Welta - przyjmując nowe logo - wieżę Ernemana. 1964– zakłady zmieniły nazwę na VEB Pentacon Dresden

Okres działalności: koniec XIX - początek XX w.

Eugen Leober - manufaktura produkująca aparaty fotograficzne działająca na przełomie XIX i XX wieku w Dreźnie.

Okres działalności: 1955 - 1968

Warszawskie Zakłady Fotooptyczne - w momencie powołania do życia w 1951 nosiły nazwę WZK - Warszawskie Zakłady Kinotechniczne, nazwa Warszawskie Zakłady Fotooptyczne obowiązywała od 1955. Po 1968 włączono je do PZO.

Okres działalności: 1987 -

Bavaria Film GmbH - jedno z wiodących centrum produkcji filmowej i telewizyjnej w Niemczech. Siedziba spółki znajduje się w Grunwaldzie w Geiselgasteig. Studio, założone w 1919 dzięki politycznym i artystycznym ambicjom władz miasta Monachium, stało się jednym z największych europejskich „miasteczek filmowych”. Ma powierzchnię ponad 30 hektarów, złożone jest z 12 profesjonalnych studiów nagraniowych i kilkunastu planów zdjęciowych, które oferują usługi produkcyjne (filmowe, telewizyjne i komercyjne). Wśród reżyserów pracujących w studiu wymienić należy Alfreda Hitchkocka, Billy'ego Wildera, Orsona Wellesa, Wima Wendersa, Ingmara Bergmana czy Stanleya Kubricka. Historia: „Emelka” 1919–1932 - początkowo studio operowało nazwą Münchener Lichtspielkunst AG, firmę tę założył 1 stycznia 1919 Peter Ostermayrs, pionier niemieckiego przemysłu filmowego i producent. Spółka akcyjna była znana pod skrótem „MLK” lub „Emelka”. W czerwcu 1919 znalazła swoją siedzibę w miejscowości Geiselgasteig. Na rozległych terenach ziemskich zbudowane zostało atelier filmowe, pierwsze studio nosiło nazwę „Szklanego Domu” (zniszczone w 1928 podczas gradobicia). Od 1920 rozbudowało się jako Koncern Emelka i stanowiło przeciwwagę dla do tej pory monopolistycznego i uzależnionego od państwa UFA (Universum-Film Aktiengesellschaft), finansowanego m.in. przez Ministerstwo Wojny i Deutsche Bank. Pierwszym filmem powstałym w studiu w Geiselgasteig był „Der Ochsenkrieg” (1920), sześć lat później powstał tu pierwszy film Alfreda Hitchcocka. Wynalezienie kina dźwiękowego wytwórnia przypłaciła kryzysem, wykupem giełdowym i zmianą nazwy na Bavaria Film. Bavaria Film i Bavaria FIlmkunst 1932–1945 - filmowa spółka akcyjna wykupiona została przez jednego ze swoich udziałowców, Wilhelma Krausa, W 1932 zmieniła nazwę na Bavaria Film AG. Po przejęciu władzy przez narodowych socjalistów wielu dotychczasowych współpracowników „Emelki” opuściło kraj. W latach 30. XX ww. spółka borykała się z problemami finansowymi, z których wybrnęła dzięki politycznym decyzjom Berlina, tracąc swoją niezależność. Od 1938 wszystkie stanowiska obsadzone były ludźmi lojalnymi wobec reżimu. W państwowej grupie zrzeszającej wytwórnie filmowe UFA-Film Bavaria uzyskała formalną niezależność (1942). Na żądanie Josepha Goebellsa w czasie wojny w wytwórni pracowali tzw. „pracownicy zagraniczni”, głównie francuscy jeńcy wojenni, dla których zbudowano obóz mieszkalny (300 miejsc w 6 barakach). Przed bombardowaniami obszar wytwórni skutecznie chroniono siatkami maskującymi, praca trwała do ostatnich dni wojny. Wytwórnię wyzwolili Amerykanie 10 maja 1945. Bavaria Filmkunst 1945–1956 - ograniczenia pracy wytwórni sprawiły, że początkowo zajmowano się jedynie kopiowaniem filmów, nagrywaniem ścieżek dubbingowych oraz wynajmowaniem studia innym wytwórniom. Bavaria wznowiła działalność w 1950, produkowała głównie filmy dokumentalne. Bavaria Filmkunst 1956–1959 - rozpoczął się proces reprywatyzacyjny, właścicielami zostali Süddeutsche Bank, Commerzbank, Credit-Bank i Agfa. W 1958 wytwórnia przejęła firmę dystrybucyjną Schorcht. W latach 50. XX w. w monachijskim studiu powstały 32 filmy - 1/3 niemieckiej produkcji. Bavaria Atelier 1959–1987 - nazwę zmieniono na Bavaria Atelier GmbH. Geiselgeistag wciąż pozostawało największym studiem filmowym w Niemczech Zachodnich. Wytwórnia specjalizowała się w produkcjach telewizyjnych, od 1990 również produkowała dla prywatnych stacji, takich jak RTL. Bavaria Film od 1987–3 sierpnia 1987 -„Bavaria Atelier” zmienia nazwę na „Bavaria Film”. W 1997 wyodrębniono „Bavaria Media”, która obecnie obsługuje krajowe i międzynarodowe prawa grupy oraz działalność licencyjną. 1 lutego 2007 działalność związana z produkcją telewizyjną została zlecona firmie Bavaria Fernsehproduktion (obecnie: Bavaria Fiction). Od tego czasu Bavaria Film pełni funkcję holdingu zarządzającego grupą. Bibliografia: https://de.wikipedia.org/wiki/Bavaria_Film [dostęp 12.03.2021]. https://web.archive.org/web/20161206104936/http://www.bavaria-film.de/index.php?id=4472 [dostęp 12.03.2021].