Okres działalności: 1920 - ?

Zakład fotograficzny czynny od 1920 roku w Łodzi przy ulicy Jana Kilińskiego 146. Jego właścicielem był Władysław Grabowski (ur. 15 października 1894 w Łodzi, zm. 26 listopada 1979 tamże) – polski fotograf i sportowiec. Około 1921 Grabowski zdobył rzemieślnicze uprawnienia czeladnicze fotograficzne, a 10 maja 1937 uzyskał uprawnienia mistrzowskie wydane przez Izbę Rzemieślniczą w Łodzi. 16 lipca 1934 w Łodzi został wybrany Starszym Cechu Fotografów Województwa Łódzkiego. Z funkcji tej zrezygnował w 1939. Zakładem fotograficznym pod nazwą „W. Grabowski” tak naprawdę kierowała jego pierwsza żona Helena. Po wybuchu II wojny światowej Grabowski wstąpił do wojska, a zakład przejął jego uczeń, Niemiec Waldemar Rode, który prowadził go przez całą wojnę, przenosząc do pobliskiego obszerniejszego lokalu przy ul. J. Kilińskiego 151. Aresztowany przez Niemców i zesłany do obozu koncentracyjnego Auschwitz, Grabowski uciekł z transportu i zamieszkał z żoną w Warszawie, gdzie pracował w straży pożarnej. W lutym 1945 powrócił do Łodzi i otworzył nowy zakład fotograficzny przy ul. Piotrkowskiej 182. Potem zamienił się z drugą żoną na dawny lokal przy ul. Kilińskiego 151. Władysław Grabowski uczył także fotografii w łódzkim Technikum Fotograficznym oraz na Wydziale Budownictwa Politechniki Łódzkiej. 

1870 - 1954

Okres działalności: 12.11.1905 - 1935

12.04.1940 -

Okres działalności: 1962 -

Konrad Karol Pollesch - artysta fotografik urodzony w Tychach. W latach 1958–1963 studiował filologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Przygodę z fotografią rozpoczął w 1962 i trwa ona do dziś. Wykonuje głównie portrety i pejzaże. Jego fotografie są odzwierciedleniem stosunku artysty do świata i życia, które postrzega jak starożytni Grecy, gdzie piękno jest właściwością świata, a działanie człowieka powinno to piękno odzwierciedlać. Efekt ten w swoich pracach wzmacnia wykonując od 1985 fotografie w technice gumy. W 1991 został członkiem Europejskiego Stowarzyszenia Piktoralistów z siedzibą w Brukseli. 

20.10.1912 - 31.05.1992

Henryk Hermanowicz - urodzony w Wilnie fotografik. W latach 1929–1933 odbywał praktykę w pracowni Jana Bułhaka. Debiutował podczas Drugiej Ogólnopolskiej Wystawy Fotografiki w Krzemieńcu (1930). Pracował jako instruktor w Szkolnej Pracowni Fotograficznej Liceum Krzemienieckiego (od 1937). W tym czasie stworzył zbiór ok. 2000 zdjęć m.in. krajobrazu, architektury i folkloru. Prowadził pracownię fotograficzną w Muzeum Ziemi Krzemienieckiej (1939–1941), a od 1942 był współwłaścicielem zakładu fotograficznego w Krzemieńcu. Po wojnie zamieszkał w Krakowie, od 1945 zatrudniony w pracowni J. Rosnera. Był współzałożycielem Polskiego Towarzystwa Fotograficznego oraz Polskiego związku Artystów Fotografów (nr leg. 13), współpracował z tygodnikiem „Przekrój”. Pracował również jako operator w Łódzkiej Wytwórni Filmów Oświatowych i działał w Komisji Fotograficznej PTTK. Specjalizował się w tematyce krajoznawczej, przez wiele lat tworzył również artystyczną dokumentację pejzażu i zabytków Krakowa. Za swoją twórczość wielokrotnie wyróżniany i nagradzany, m.in. honorowym członkostwem ZPAF oraz Danske Camera Pictoliarister, dyplomem EFIAP, a także Nagrodą Artystyczną Miasta Krakowa. Zmarł w Krakowie. Bibliografia: Piwowarski J., Wileńskie środowisko fotograficzne w okresie międzywojennym, Częstochowa 2016, s. 108-111. Płażewski I., Dzieje polskiej fotografii, Warszawa 2003.

Okres działalności: 1893 - 11.11.1905

J. Mien - zakład fotograficzny prowadzona przez Juliusza Miena (ur. 1 marca 1842 – zm. 11 listopada 1905), nauczyciela języka francuskiego, literata, tłumacza i fotografa. Mien urodził się w Bay, początkowo zajmował się literaturą, redakcją pism i tłumaczeniami, następnie pobierał nauki w zakładzie fotograficznym Awita Szuberta. W 1890, wraz z fotografem Józefem Sebaldem, prowadził „Zakład Artystyczno-Fotograficzny” przy ul. Sławkowskiej 31. W 1893 ich drogi rozeszły się, a Mien nadal kierował atelier pod tą samą nazwą i pod tym samym adresem. Zatrzymał wszystkie szklane negatywy, z których wykonywał kolejne odbitki fotografii. Na Powszechnej Wystawie Krajowej we Lwowie (1894) za swoje fotografie otrzymał Dyplom Honorowy. Następnie otworzył atelier na ul. Podwale 13 i zmienił nazwę na „Zakład Fotografii Artystycznej”. Od ok. 1903 jego atelier mieściło się przy ul. Kopernika 8, rok później otworzył filię zakładu w Zakopanem. Juliusz Mien przede wszystkim wykonywał portrety wybitnych osobistości ze środowiska literackiego i artystycznego. W swoim atelier oprócz fotografii albuminowych i kolodionowych oferował „platynotypie, miniatury na porcelanie, akwarele, pastele, portrety olejne podług starych fotografii”. Sporadycznie fotografował Kraków i jego okolice. Zakład prowadził aż do śmierci, a do 1919 prowadziła je córka Klementyna Mien, malarka i fotografka. W latach 1910–1935 kierowała również drugim atelier pod nazwiskiem ojca - był to „Zakład Artystycznej Fotografii” przy ul. Kolejowej 11 (po zmianie nazwy ul. Potockiego 11). Klementyna wykonywała głównie portrety, a wysoki kunszt prezentowała w portretowaniu dzieci.

1843 – 02.02.1926

Bernard Henner senior - urodził się i zmarł w Przemyślu. Był ojcem fotografów Bernarda juniora i Jakóba. Fotografii uczył się pod okiem Louisa Lumiere’a we Francji, do której z przyjemnością wielokrotnie podróżował. Był właścicielem dwóch, działających początkowo równocześnie i bardzo dobrze prosperujących, zakładów fotograficznych. Pierwszy mieścił się przy Rynku, obok C.K. Sądu, drugi – wyposażony w zestaw reflektorów elektrycznych, przy ul. Mickiewicza 6 w kamienicy na drugim piętrze. Na początku XX w. Henner zamknął atelier przy Rynku. Swoje fotografie pokazywał na Powszechnej Wystawie Światowej w Paryżu (1870), Wiedniu (1873), Londynie (1874), na Krajowej Wystawie Rolniczej i Przemysłowej we Lwowie (1877) i Wystawie Przemysłowo-Rolniczej w Przemyślu (1882). W latach 80. XIX w. otrzymał tytuł c.k. nadwornego fotografa, przyznany mu przez cesarza. W 1895 został uhonorowany medalem od Stowarzyszenia Fotografów za 25-letni udział w wystawach przemysłowo-rolniczych. Od 1885 przez sześć lat piastował funkcję radnego miasta Przemyśla. Został pochowany na cmentarzu żydowskim w Przemyślu. Bibliografia: Stojak G., Śladami rodziny Hennerów, Przemyśl 2006.

1862 - 1928

Jakób Henner - syn fotografa Bernarda Hennera seniora, u którego pobierał naukę, oraz brat fotografa Bernarda juniora. Od 1893 miał prawo do używania tytułu „c.k. nadworny fotograf”. W latach 1887–1899 był właścicielem, z czasem modernizowanego i rozbudowanego, zakładu fotograficznego przy ul. Akademickiej 18 we Lwowie. W 1893 wzniósł na placu Świętego Ducha pawilon fotograficzny o żelaznej konstrukcji, gdzie wykonał wiele znakomitych portretów atelierowych. Pracował nad fotografią kolorową, nie osiągając jednak spodziewanego efektu. Około 1900 atelier przejął Noe Lissa, a Jakób powrócił do Przemyśla, gdzie zajmował się fotografią w atelier ojca. Bibliografia: Stojak G., Śladami rodziny Hennerów, Przemyśl 2006.

Oswald Schoppe - fotograf działający w okresie międzywojennym w Bielsku-Białej (wówczas Bielsko), przy ul. Sobieskiego 67, tel. 2246.

1984 -

Weronika Gęsicka - urodziła się we Włocławku. Artystka wizualna. Absolwentka Wydziału Grafiki warszawskiej ASP oraz Akademii Fotografii. Posługuje się fotografią, tworzy także obiekty i instalacje. Jej dokonania zostały wielokrotnie docenione na rozmaitych konkursach, jest m.in. laureatką Paszportu „Polityki” za rok 2019, EMOP Arendt Award (2019) oraz Foam Talent (2017). Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2008). W pracy artystycznej artystka bazuje na archiwach, bankach zdjęć i innych obrazach wyszukanych w Internecie. Wykorzystując przetwarzane, najczęściej anonimowe zdjęcia, artystka analizuje procesy zapamiętywania i zapominania, a także rolę, jaką w nich pełni medium fotograficzne. Fotografia tradycyjnie utożsamiana z nośnikiem prawdy w rzeczywistości jest skutecznym narzędziem mitotwórczym kreującym chociażby obrazy idealnego społeczeństwa, co zdekonstruowała Gęsicka w cyklu Traces (2017), lub wzmacniającym tak zwane fałszywe wspomnienia, co artystka pokazuje z kolei w cyklu Pamiętam swoje narodziny (2018). Zobacz więcej: https://weronikagesicka.com/pl/o-mnie/ (dostęp: 12.03.2021). https://culture.pl/pl/tworca/weronika-gesicka (dostęp: 12.03.2021).

1915 - 1987

Józef Mielcarek - żołnierz 2 Korpusu Polskich Sił Zbrojnych. Walczył w stopniu sierżanta we Włoszech, uczestnik Bitwy o Monte Cassino.