Okres działalności: 1866 - około 1873

Malarz portrecista, w 1856 roku otworzył zakład fotograficzny przy ulicy Nowy Świat 51 (nr hip. 1255). Latem 1860 roku przeniósł pracownię na ulicę Nowo-Senatorską (obecnie Moliera) nr hip. 476.

Okres działalności: 1853 - 1889

Jan Nepomucen Mieczkowski (urodzony 1830 w Słowiku, zmarł 1889 w Wiedniu) – fotograf i przedsiębiorca. Od 1847 roku pracował jako wędrowny dagerotypista. Swój pierwszy zakład fotograficzny otworzył w Warszawie w 1853 roku w domu Łagiewnickich przy ulicy Senatorskiej nr hip. 463, w którym początkował wykonywał dagerotypy. W 1855 robił już zdjęcia techniką mokrego kolodionu oraz zaopatrzył się w aparat kilkuobiektywowy z kasetą multiplikacyjną, którym wykonywał portrety w formacie wizytowym. W 1856 roku przeniósł studio do większego lokalu w nowowybudowanym Hotelu Europejskim przy Krakowskim Przedmieściu, w którym urządził znakomicie wyposażone atelier. Zamknął je jednak w roku następnym i przez cztery lata pracował jako wędrowny fotograf, między innymi w Lublinie, Wilnie, Suwałkach i Radomiu. Po powrocie do Warszawy w 1861 roku wzniósł na dziedzińcu dawnego pałacu biskupów krakowskich przy ulicy Miodowej 5 (nr hip. 496, róg ulicy Senatorskiej) nowoczesne, obszerne, szklane atelier. Firma Mieczkowskiego, zatrudniająca ponad dwudziestu pracowników, specjalizowała się w masowej produkcji i sprzedaży modnych wówczas zdjęć w formacie wizytowym, głównie z wizerunkami znanych osobistości oraz reprodukcjami obrazów i rycin. Obok portretów (także kolorowanych) Mieczkowski wykonywał również zdjęcia plenerowe, których przykładem jest seria stereoskopowych widoków Warszawy z 1862 roku. Handlował także ramkami, albumami oraz sprowadzanymi z zagranicy materiałami fotograficznymi, chemikaliami i aparatami. Jako jeden z pierwszych w kraju wprowadził retusz negatywów. Dbał, aby jego przedsiębiorstwo prezentowało jak najwyższy poziom, który udało mu się utrzymać nawet mimo rosnącej z biegiem lat konkurencji. Za swoje osiągnięcia był kilkakrotnie nagradzany, między innymi złotym medalem na Wystawie Powszechnej w Paryżu w 1878 roku. W 1880 roku Mieczkowski zbankrutował i wraz z żoną i dziećmi wyjechał do Paryża, gdzie w 1881 roku otworzył studio fotograficzne, które jednak nie przynosiło oczekiwanych dochodów. Mieczkowski zawiązał więc spółkę z fotografem Maximem Benardem, lecz wspólnik nie wywiązał się ze swoich zobowiązań i Mieczkowski ponownie zbankrutował. Po powrocie do Polski otworzył zakład fotograficzny w domu własnym przy ulicy Miodowej 3. Po śmierci w Wiedniu, gdzie udał się na kurację, firmę prowadził dalej jego syn, Jan.

Zobacz też: Jan Mieczkowski junior.

Bibliografia:

Lejko K., Niklewska J., Warszawa na starej fotografii 1850 – 1914, Warszawa 1978

Maciesza A., Historia fotografii polskiej w latach 1839 – 1889, Płock 1972

Mossakowska W., Początki fotografii w Warszawie (1839 – 1863), tom I, Warszawa 1994

Żdżarski W., Historia fotografii warszawskiej, Warszawa 1974

Leksykon fotografów http://www.fotorevers.eu/fotograf/Mieczkowski/1284/ [dostęp: 25.02.2026]

Okres działalności: 1889 - około 1915

Właściciel zakładu fotograficznego przy ulicy Nowo-Miodowej 1/3 w Warszawie, przejętego po ojcu Janie po jego śmierci w 1889 roku. Pod tym adresem działał do roku 1902 (inne źródła podają rok 1905), po czym został przeniesiony na ulicę Marszałkowską 111 (około 1905 – około 1914), a następnie na Marszałkowską 81b (około 1914, być może do 1916).

Zobacz też: Jan Mieczkowski.

Bibliografia:

Lejko K., Niklewska J., Warszawa na starej fotografii 1850 – 1914, Warszawa 1978

Żdżarski W., Historia fotografii warszawskiej, Warszawa 1974

https://atelierwarszawskie.blogspot.com/search/label/M [dostęp: 26.02.2026]

Okres działalności: 1897 - 1922

Okres działalności: 1856 - 1877

Malarz i fotograf, uczestnik powstania listopadowego. W 1856 roku najprawdopodobniej kupił od Jana Mieczkowskiego jego atelier w kamienicy Łagiewnickich przy ulicy Senatorskiej w Warszawie, w którym pracował przez niecały rok. Latem 1857 roku przeniósł się do pałacu Pod Czterema Wiatrami przy ulicy Długiej, a zakład w domu Łagiewnickich przejął Teofil Boretti. Rodecki specjalizował się w portretach, także kolorowanych, oraz reprodukcjach malarstwa i dagerotypów. W 1859 zaczął stosować aparat typu multiplikator do wykonywania fotografii wizytowych. Często wyjeżdżał za granicę, aby poznać nowości techniczne w dziedzinie fotografii. Przeniósł się do Lwowa, gdzie w latach 1865 – 1877 prowadził zakład przy ulicy Majera 135 (obecnie Siczowych Strzelców 3), w dworku Majera, okresowo wspólnie z Julianem Wangiem. Zmarł we Lwowie w 1877 roku.

Bibliografia:

Mossakowska W., Początki fotografii w Warszawie (1839 – 1863), tom I, Warszawa 1994

Żakowicz Aleksander i inni, Fotografia galicyjska do roku 1918. Fotografowie Galicji, Tatr oraz Księstwa Cieszyńskiego, Częstochowa – Katowice – Lwów 2008

Okres działalności: około 1867 - 1886

Właściciel zakładu fotograficznego przejętego po ojcu Aleksandrze przy ulicy Krakowskie Przedmieście 15 (nr hip. 415) od około 1867 roku do 1869, a następnie w pałacu Tarnowskich przy Krakowskim Przedmieściu 40 (później 42/44, nr hip. 388) w latach 1869 – 1886.

Zobacz też: Aleksander Witkowski.

Okres działalności: 1854 - około 1865

Warszawski fotograf, który swój pierwszy zakład otworzył w grudniu 1854 roku przy ulicy Szpitalnej. Początkowo robiono w nim jeszcze dagerotypy, ale od 1855 roku stosowano już wyłącznie technikę mokrego kolodionu. W tym samym roku Witkowski zapoczątkował wśród warszawskich zakładów fotograficznych stosowanie wizytowego formatu zdjęć. W połowie 1857 roku przeniósł pracownię do pałacu Potockich przy ulicy Krakowskie Przedmieście 15 (nr hip. 415), gdzie na parterze urządził przeszklone atelier, które funkcjonowało do około 1865 roku. Firma specjalizowała się w portretach, także kolorowanych akwarelą, widokach oraz reprodukcjach obrazów i rycin. Witkowski często wyjeżdżał za granicę, aby poznać nowości techniczne w ówczesnej fotografii oraz kupować sprzęt i chemikalia. Handlował także aparatami fotograficznymi. W 1867 roku atelier pod tym adresem prowadził już syn, Leonard Witkowski.

Zobacz też: Leonard Witkowski.

Bibliografia: Lejko K., Niklewska J., Warszawa na starej fotografii 1850 – 1914, Warszawa 1978 Mossakowska W., Początki fotografii w Warszawie (1839 – 1863), tom I, Warszawa 1994

Okres działalności: 1878 - 1920

Hugo Schreinzer (urodzony w 1851 roku, zmarł w 1920) – najdłużej działający, bo ponad 40 lat, i jeden z najpopularniejszych fotografów w Białej i Bielsku. Zanim rozpoczął własną działalność prowadził zakład swojego brata Roberta w Białej, kiedy ten pracował jako fotograf wędrowny. Atelier pod własnym imieniem otworzył w 1878 roku przy Spitalgasse (Schlossgasse 6) w Białej. Nie później niż w 1893 roku wydzierżawił dawną pracownię Alberta Thiela przy Hauptstrasse an der Brücke (obecnie ulica 11 Listopada 11) w Bielsku. W 1898 bialskie studio przy Schlossgasse zostało zamknięte (wkrótce ponownie uruchomione przez nowego właściciela Jakuba Golsa pod nazwą „Helios“), a Schreinzer zaczął używać wtedy kartoników firmowych z tylko jednym adresem: „Bielitz, Hauptstrasse a. d. Brücke“. Przed 1912 rokiem otwarto filię zakładu w domu fotografa przy ulicy Augasse 68 (obecnie plac Opatrzności Bożej 14). Nieruchomość ta została sprzedana w 1918 roku. Studio w Bielsku przy moście, które przejął na krótko Ryszard Lüdtke, zostało zamknięte około 1927 roku. Firma Hugona Schreinzera została odznaczona na wystawie w Przemyślu w 1880 roku i w Cieszynie w 1882 oraz na Wystawie Przemysłowej w Bielsku w 1890. Hugo Schreinzer sprawował funkcję prezesa Bialskiego Męskiego Towarzystwa Śpiewaczego, był także radnym miejskim Białej. Spoczywa na cmentarzu katolickim w Białej.

Zobacz też: Robert Schreinzer.

Bibliografia:

Kenig Piotr, Dawne atelier fotograficzne Bielska-Białej, Bielsko-Biała 2019

Żakowicz A. i inni, Fotografia galicyjska do roku 1918. Fotografowie Galicji, Tatr oraz Księstwa Cieszyńskiego, Częstochowa – Katowice – Lwów 2008

Okres działalności: 1914 - 1939

Zakład fotograficzny założony i prowadzony przez Arona Józefa Tyrasa (1891 – 1938). Około 1914 roku przejął on na własność atelier „Globus” w Białej przy ulicy Hauptstrasse 28 (w latach 1915 – 1918 noszącej nazwę Kaiser Wilhelm-Strasse, obecnie ulica 11 Listopada 46a), wcześniej należące do Ryszarda Lüdtkego. Tyras prowadził firmę pod niezmienioną nazwą aż do roku 1919. Wówczas zgłosił w magistracie działalność pod własnym nazwiskiem. Studio Tyrasa było najpopularniejszym zakładem fotograficznym w Białej w okresie międzywojennym. Józef Tyras zmarł w 1938 roku, a atelier funkcjonowało do września 1939 roku, kiedy zostało przejęte przez Niemców. 

Bibliografia:

Kenig Piotr, Dawne atelier fotograficzne Bielska-Białej, Bielsko-Biała 2019

Żakowicz Aleksander i inni, Fotografia galicyjska do roku 1918. Fotografowie Galicji, Tatr oraz Księstwa Cieszyńskiego, Częstochowa – Katowice – Lwów 2008