Twórca
Machciński Tomasz
2 marca 1942 - 3 stycznia 2022
Polski fotograf, aktor oraz
performer urodzony w w Górkach w Puszczy Kampinoskiej. Związany z Kaliszem,
gdzie mieszka. Często określany mianem „człowieka tysiąca twarzy”. Dzieciństwo
spędził w sierocińcach i szpitalach, gdzie opiekowała się nim amerykańska
aktorka polskiego pochodzenia - Joan Tompkins. Po ukończeniu szkoły pracował
jako technik maszyn biurowych w Zakładzie Techniki Biurowej w Kaliszu.
Swoją
działalność rozpoczął w 1966, kiedy po raz pierwszy zaczął fotografować
aparatem marki Smiena. Od tego czasu powstało kilkanaście tysięcy
autoportretów. Machciński w swoich autokreacjach wciela się w konkretne
historyczne postacie wywodzące się ze świata kultury i polityki oraz w
wyimaginowanych przedstawicieli subkultur i innych społeczności. Sam
przygotowuje kostiumy, charakteryzację oraz reżyseruje występy dokamerowe. Do
pracy wykorzystuje swoje uwarunkowania fizyczne i postępujące z wiekiem zmiany
w wyglądzie.
Przez
swoją pracę artystyczną dokonuje przekroczenia własnej egzystencji i
fizyczności. Jego kreacje wskazują na performatywny charakter wyglądu i
zazwyczaj cechują się przesadną stylistyką, tym samym wpisując się w kulturę
dragu i campu. Sam mówi o swojej twórczości: „Nie stosuję peruk,
trików, natomiast wykorzystuję wszystko, co dzieje się z moim organizmem, jak:
odrastanie włosów, ubytek zębów, choroby, starzenie się itp. Dzieło sztuki to
ja, Tomasz Machciński. Sam stworzyłem dzieło jedyne, niepowtarzalne w świecie.
Opisałem swoje życie w fotografii, literaturze, pracy w rzeźbie, filmie i mojej
muzyce”.
Bibliografia:
- Stelmach M., Szkoda mnie zakopać. Rozmowa z Tomaszem Machcińskim (dostęp: 03.09.2021).
- Karwańska K., Tysiące twarzy, setki miraży (dostęp: 03.09.2021).
- https://pl.wikipedia.org/wiki/Tomasz_Machci%C5%84ski (dostęp: 03.09.2021).
- https://artmuseum.pl/pl/filmoteka/praca/machcinski-tomasz-hanka (dostęp: 03.09.2021).
Twórca
Puławski Zbigniew
Okres działalności: 1950 - 1979
Zbigniew Puławski - fotograf zamieszkały w Sandomierzu, ul. Dąbrowskiego 12, wykonywał fotografie po II wojnie światowej.
Twórca
Bachorczyk Bogusław
12 marca 1969 -
Malarz, rzeźbiarz, rysownik, twórca multimedialny, kurator wystaw. Urodził się w Suchej Beskidzkiej, mieszka i pracuje w Krakowie. Jeden z ciekawszych współczesnych twórców fotomontaży. Doktor habilitowany, profesor w III Pracowni Interdyscyplinarnej na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Absolwent klasy rzeźby w Liceum im. Antoniego Kenara w Zakopanem oraz Wydziału Malarstwa krakowskiej ASP. Stypendysta Miasta Norymbergii, laureat Stypendium Józefa Czapskiego (wizyta studyjna we Francji). Autor koncepcji i wykonawca wieloletnich projektów twórczych, takich jak "dziennik-szkicownik" (od 1986) i "Nasz ogródek" (od 2018).
Twórca
Orłowska Anna
1986 -
Okres działalności: po roku 2000
Anna Orłowska - urodzona w Opolu artystka multimedialna, ukończyła fotografię w Państwowej Wyższej Szkole Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi oraz w Instytucie Twórczej Fotografii na Uniwersytecie Śląskim w Opawie. Edukację artystyczną rozpoczęła na Akademii Sztuk Pięknych w Poznaniu (obecnie Uniwersytet Artystyczny), studiów jednak tam nie ukończyła. Następnie została przyjęta do Łódzkiej Szkoły Filmowej, gdzie obecnie się doktoryzuje. W Opawie studiowała równolegle. Artystka jest laureatką stypendium Photo Global w School of Visual Arts w Nowym Jorku i stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2010, 2013, 2017). Nominowana została do nagrody Discovery na festiwalu Rencontres d’Arles 2015. W 2017 otrzymała Overseas Award na Higashikawa International Photography Festival. Uczestniczyła w wystawach reGeneration2: Tomorrow's Photographers Today. Współpracuje z galerią Wschód. Mieszka w Warszawie. W swoich wczesnych pracach poruszała się na granicy inscenizacji i dokumentu, obecnie jej prace kwestionują wiarę w obrazy. Fotografie przygotowywała w sposób filmowy. Cykl „Dzień przed” otworzył jej drzwi galerii i festiwali na świecie. Inspirowała się filmami Roya Anderssona. Przygotowała projekt „Niewidzialność”, a także cykl „Futerał”. Jest autorką wystawy „Pompier, błoto, socrokoko”, zdjęcia te znajdują się w zbiorach MuFo. Jej wystawy zobaczyć można było m.in.: w CSW Zamek Ujazdowski w Warszawie, Exile Gallery w Berlinie, Panoptikon (Fotografins Hus) w Sztokholmie, International Festival of Fashion and Photography w Hyères, Musée de l’Elysée, Aperture Foundation oraz w Fundació Joan Miró.
Twórca
Grzeszykowska Aneta
1974 -
Aneta Grzeszykowska - artystka multimedialna, mieszka i tworzy w Warszawie. W 1999 ukończyła studia na Wydziale Grafiki ASP w Warszawie. Zajmuje się nowymi mediami, zwłaszcza fotografią. Od 1999 współpracuje z Janem Smagą, a od 2005 realizuje własne projekty. W głównym polu zainteresowania jej samodzielnej twórczości leżą tożsamość i wizerunek człowieka zapośredniczone w medium, które z natury rzeczy manipuluje rzeczywistością, a często jest dodatkowo przetworzone. Powtarzającymi się motywami w pracach Grzeszykowskiej są: nieobecność, niewidzialność, znikanie, wymazywanie, wcielanie się w inną postać czy rozczłonkowanie (np. Striptease, Untitled Film Stills). Artystka dotyka egzystencjalno-ontologicznych kwestii przy jednoczesnym eksponowaniu wyrafinowania środków artystycznych.
Twórca
Nasierowska Zofia
24.04.1938 - 03.10.2011
Zofia Nasierowska - urodzona w Łomiankach polska fotografka. Swoją pasję odkryła już w wieku lat siedmiu, a cztery lata później brała udział w pierwszej wystawie. Wpływ na zainteresowanie artystki miał jej ojciec, Eugeniusz Nasierowski, również fotograf. Uczyła się w warszawskim techniku fotochemicznym, następnie w Łodzi w Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej, gdzie udzielała się w Studenckim Teatrze Satyryków. W czasie studiów poznała m.in. Agnieszkę Osiecką czy Jerzego Skolimowskiego. Uwieczniała krajobrazy, tworzyła reportaże i, co najważniejsze w jej twórczości, portrety. Akcentowała w nich urodę modela dzięki eleganckiemu i subtelnemu oświetleniu. Swoją twórczość inspirowała popkulturą, w tym kinem włoskim. W początkach okresie często doświetlała postacie kobiece od tyłu, w konwencji podobnej do fotografii międzywojennej. Szczególnie w latach 60. i 70. XX w. korzystało z jej usług wiele postaci związanych z polskim światem artystycznym (m.in.: Anna Jantar, Krystyna Janda, Beata Tyszkiewicz, Piotr Fronczewski czy Roman Polański), ale najbardziej znaczącym portretem był ten wykonany w 1958, który trafił na okładkę „Ekranu” i przedstawiał Lucynę Winnicką. Prócz tego Zofia tworzyła również zdjęcia reklamowe (głównie dla cechu fryzjerów i Polleny). Artystka od roku 1956 była członkinią ZPAF, a Międzynarodową Federację Sztuki Fotograficznej nadała jej tytuł „Artiste FIAP”. Była wielokrotnie nagradzania zagranicą, m.in. w Budapeszcie, Glasgow czy Londynie. Razem z mężem, Januszem Majewskim, napisała scenariusz serialu „Siedlisko” oraz wydawała książki kulinarne. Często również porównywała fotografię do sztuki gotowania. Pod koniec życia choroba oczu uniemożliwiła jej fotografowanie, prowadzili więc wspólnie mazurski pensjonat. Pochowano ją na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Bibliografia: https://marginesy.com.pl/autor/14 [dostęp: 15.07.2021]. https://www.polskieradio.pl/39/156/Artykul/2721304,Zofia-Nasierowska-fotografka-boska [dostęp: 15.07.2021]. https://culture.pl/pl/wydarzenie/pozegnanie-zofia-nasierowska-1938-2011 [dostęp: 15.07.2021].
Twórca
Lumière Société
Okres działalności: 1893 - 1975
Société Lumière - firma produkująca szeroki asortyment materiałów fotograficznych założona w 1893 w Lyonie przez Charlesa Antoine Lumière (ur. 1840 – zm. 1911). Począwszy od końca lat 20. XX w., aż po 1961 zajmowała się również produkcją aparatów fotograficznych, głównie na błony zwojowe. W latach 70. XX w. pod nazwą Lumière występowały aparaty fotograficzne zaprojektowane i produkowane przez różnych producentów, także z Niemiec.