Twórca

11 marca 1947 w Warszawie – 23 marca 2018 w Sokołowsku

Okres działalności: 1947 - 2018

Artysta intermedialny działający na polu fotografii, filmu, sztuki video i instalacji. Autor cykli fotograficznych, filmów eksperymentalnych, prac wideo, instalacji oraz obiektów. Samouk. Od 1979 roku członek ZPAF. Współzałożyciel Fundacji Sztuki Współczesnej In Situ w Sokołowsku. 

Związany ze środowiskiem polskiej neoawangardy lat 70. oraz późniejszym środowiskiem sztuki niezależnej lat 80. Debiutował w 1974 roku, w warszawskiej Galerii Remont, ekspozycją "Przedziały czasowe", która nawiązywała do tradycji sztuki konceptualnej. W latach 70. zaczął również dokumentować wybrane wydarzenia artystyczne, odbywające się m.in.: w Galerii Remont, Galerii Repassage, Galerii Współczesnej i Małej Galerii w Warszawie, Galerii Labirynt i później Galerii BWA w Lublinie oraz Galerii Wschodniej i Galerii FF w Łodzi, a w czasie stanu wojennego również działania Kultury Zrzuty, łódzkiego Strychu oraz plenery w Teofilowie z udziałem artystów z grupy Łódź Kaliska.

Od początku lat 80. związany z łódzkim środowiskiem niezależnym: w latach 1982-1989 uczestnik ruchu Kultura Zrzuty; równolegle współpracował z Galerią Wschodnią oraz Galerią FF w Łodzi. Od 1981 roku wystawiał również w Małej Galerii ZPAF-CSW w Warszawie. Przełomowa w jego rozwoju była wystawa „Fotowizja – Katalog S.M. (Some Meetings)” (1981), przedstawiająca zdjęcia uczestników wydarzeń artystycznych w kilku seriach, począwszy od realnych spotkań, po czysto hipotetyczne zestawienia uzyskane w wyniku montażu. W projekcie łączył reportaż z analizą relacji między rozmaitymi postawami istniejącymi w środowisku artystycznym oraz filozoficzno-artystyczne badanie natury i percepcji z refleksją na temat współczesnych mediów i polityki. 

Lata 80. i 90. były okresem największej aktywności artystycznej Zygmunta Rytki. Ważnymi realizacjami w jego twórczości był cykl „Holografy” i „Ciągłość nieskończoności” (1983) oparta na motywie numerowania kamieni, będącym medytacją nad naturą świata. Pod koniec lat 80. jego twórczość zbliżyła się do badań medialnych, podejmowanych przez artystów skupionych wokół łódzkiego Warsztatu Formy Filmowej. Wystawa "Kontakt" (1994) kontynuowała badania medialne poszerzone o składnik biologiczny – wykorzystał w nich motyw mrówek na tle tablicy Mendelejewa, zderzając świat biologiczny z ludzką wiedzą i kulturą. Wystawą "Obiekty chwilowe" (2001) w Galerii Wschodniej w Łodzi artysta zapoczątkował realizację instalacji; kolejne wystawy, m.in. „Obiekty dynamiczne” (2003), stawiały sobie za cel badanie zmysłu percepcji i zadumy nad naturą. Wyraźnie widoczne są w jego pracach inspiracje refleksją nad percepcją, obecne w pismach Władysława Strzemińskiego.

Zygmunt Rytka otrzymał wiele nagród, m.in.: dyplom i medal ZPAF (1997), medal XX-lecia Muzeum Historii Fotografii w Krakowie (2007), Nagrodę Specjalną Ministra Kultury (2007), Srebrny Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" (2009) oraz Nagrodę im. Katarzyny Kobro (2011). 

Prace Zygmunta Rytki znajdują się w zbiorach: Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Fotografii w Krakowie, Muzeum Tatrzańskiego w Zakopanem, Muzeum Narodowego we Wrocławiu, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Sztuki Współczesnej w Warszawie, Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, Museum Modern Art w Hünfeld, Art Stations Foundation by Grażyna Kulczyk w Poznaniu, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, Kolekcji Fundacji Sztuki Współczesnej In Situ w Sokołowsku, Kolekcji Warmińsko-Mazurskiego Towarzystwa Sztuk Pięknych w Olsztynie, Kolekcji Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych we Wrocławiu, Galerii Studio w Warszawie, Galerii na Plebanii w Koszalinie, Galerii Wymiany w Łodzi oraz w kolekcjach prywatnych.