Twórca

Fotograf, członek rzeczywisty Związku Polskich Artystów Fotografików Okręgu Krakowskiego i Okręgu Świętokrzyskiego. Urodzony w Krakowie, związany twórczo z rodzinnym miastem oraz małopolskim i świętokrzyskim środowiskiem fotograficznym.

Absolwent Gimnazjum św. Jacka oraz Państwowej Szkoły Przemysłowej w Krakowie, dyplom mistrzowski zdobył w 1968 roku. Działalność fotograficzną rozpoczął jako nastolatek, w 1943 roku, gdy samodzielnie zbudował pierwszy aparat fotograficzny. 

Był gorliwym popularyzatorem historii i zabytków miasta Krakowa, przez przyjaciół nazywany „krakowskim Henri Cartier-Bressonem”. W latach 1977–1992 wraz z prof. Januszem Bogdanowskim współtworzył cykliczny konkurs fotograficzny „Ocalić od zapomnienia”, podczas którego fotografowano krakowskie zabytki oraz mieszkańców miasta. W pracy zawodowej Leszek Dziedzic specjalizował się w ujęciach architektury, polskich pejzażach oraz reportażach dokumentujących wydarzenia lokalne. W latach osiemdziesiątych zainteresował się fotografią teatralną, od 1983 roku współpracował z Tadeuszem Kantorem, utrwalając spektakle teatralne oraz działania teatru Cricot 2. Za najważniejsze prace w twórczości fotografa uchodzą: cykl „Wielopole, Wielopole”, wykonany w kościele w Wielopolu, mieście urodzenia Tadeusza Kantora oraz dokumentacja fotograficzna spektaklu „Niech sczezną artyści”. 

Leszek Dziedzic był laureatem Nagrody Miasta Krakowa za całokształt twórczości  i zasługi w sferze kultury oraz Złotej Odznaki za zasługi w opiece nad zabytkami, Złotej Odznaki za Pracę Społeczną dla Miasta Krakowa, a w 2010 roku odznaki Honoris Gratia, nadawanej przez prezydenta miasta Krakowa. Był autorem i współautorem licznych wystaw, w tym 11 wystaw indywidualnych poświęconych rodzinnemu Krakowowi. 

Jego prace znajdują się m.in. w zbiorach Muzeum Fotografii w Krakowie, Muzeum Sztuki w Łodzi, stowarzyszenia International Foto Foro w Meksyku oraz kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.